“Je bent niet geaard.”
Hoe vaak wordt dit zinnetje niet gebruikt —
als een oordeel, een stempel,
alsof aarden enkel betekent:
meedraaien in een wereld die anderen voor jou hebben bedacht.
Maar wat is realiteit?
Is het de collectieve illusie die herhaald wordt,
of de blauwdruk die in je ziel geschreven staat?
Aarden in de nieuwe tijd vraagt moed.
Moed om naar binnen te keren,
om de waarheid te onderscheiden van de leugen,
om te durven kiezen voor dat wat je hart al wist.
Het onbekende voelt vaak eng,
want het haalt ons weg uit de comfortzone
van oude zekerheden.
Maar juist daar ligt de poort:
the obstacle is the path.
Daar waar je weerstand voelt,
daar waar de wereld roept “no go,”
ligt de uitnodiging.
Niet om te vluchten,
maar om dieper te landen —
in jezelf,
in je waarheid,
in de aarde die nieuw geboren wil worden.

Wanneer emoties geen bedding krijgen
Tijdens corona zag je een bekend fenomeen op grotere schaal terugkeren. Wanneer een sluis te laat wordt opengezet, stapelt water

