De Beweging die Doorgeeft

Vandaag zie je mensen
één voor één opstaan.
Niet als breuk,
maar als golfbeweging.

Niemand blijft daar voortdurend staan.
Dat hoeft ook niet.
Opstaan is geen permanente positie,
maar een rol van herinnering
die wordt doorgegeven.

Wie vandaag staat,
herinnert.
Wie morgen rust,
draagt.

En zo verdiept het veld zich,
laag na laag,
zonder te forceren.

Het klopt:
er wordt een nieuwe toekomst uitgestippeld
voor ons allen.
Niet in rechte lijnen,
maar in beweging.

En het klopt ook
dat er een orde is
die dit liever niet ziet gebeuren,
die vertraagt,
tegenwerkt,
vasthoudt aan wat was.

Maar strijd is hier niet nodig.
We wisselen van rol
om het draagbaar te houden.
Om het beweeglijk te houden.
Om niet te verharden
waar zachtheid nodig is.

Het veld beweegt langzaam,
ja.
Maar het beweegt.
Zeker.
Richting vernieuwing.

Ook als je het nog niet kan zien.
Ook als je het nog niet kan bewijzen.

Wat wordt doorgegeven,
gaat niet verloren.
Het rust even,
en beweegt dan verder.

Zo blijft de bedding intact.
En zo blijft het leven
ademen.