Voor er een verhaal was,
was er water.
Voor ik mij mijn naam herinnerde,
herinnerde ik mij de beweging.
De oceaan vroeg niet
waar ik was geweest.
Ze opende zich eenvoudigweg.
En ergens onder het oppervlak
begon het oude lied opnieuw.
Niet als een bevel.
Zelfs niet als een herinnering.
Eerder als iets
wat mijn lichaam nooit was vergeten.
Ik ben hier.
Ik adem.
Ik ben de golf.
En Mu fluisterde:
Zing dan.
LEMURIË — De Golf van Herinnering
nu beschikbaar in de shop.
