Niet alles hoeft meteen weerklank te krijgen.
Sommige woorden zinken dieper,
zoals koraal in de zee.
Ze rusten, ze wortelen,
en in stilte groeien ze.
De ziel weet:
ik hoef niet te haasten.
Wat in waarheid wordt uitgesproken,
is al levend in het veld.
Ik spreek, ook als er geen antwoord komt.
Ik schrijf, ook als niemand reageert.
Want stilte is geen afwijzing.
Stilte is de bedding waarin waarheid kan landen.
Elke uitgesproken trilling reist verder,
onzichtbaar maar voelbaar.
Zij bouwt mee aan een rif van herinnering.
Hier eindigt het zwijgtaboe.
Hier begint de vrijheid om te voelen, te spreken, te zijn.

# Laat oude vormen sterven — behalve als je Ridge Forrester heet
Ik schreef onlangs een tekst met de titel: **Laat oude vormen sterven.** Een vrij duidelijke boodschap, dacht ik. Wat werkelijk

