Ik buig niet voor de steen van de tijd,
ik leg er mijn hand op
en laat hem warm worden.
ik leg er mijn hand op
en laat hem warm worden.
Wat vast leek, mocht wachten
tot ik het kon zien
zonder mijzelf te breken.
tot ik het kon zien
zonder mijzelf te breken.
Ik neem terug
wat ooit werd vastgezet
in stilte, in angst, in niet-weten.
Niet om te herschrijven,
maar om te verzachten.
wat ooit werd vastgezet
in stilte, in angst, in niet-weten.
Niet om te herschrijven,
maar om te verzachten.
De tijd hoeft niet rechtgezet te worden —
alleen herinnerd
dat ook zij ademt.
alleen herinnerd
dat ook zij ademt.
Dank aan wat bleef,
dank aan wat barstte,
dank aan wat nu beweegt.
dank aan wat barstte,
dank aan wat nu beweegt.
Ik ben hier.
En dat is genoeg.
En dat is genoeg.
