Het Boek van de Liefde — een liefde voorbij de tijd

In Memoriam

Lieve schat,

Vandaag voelt het alsof ik de deur naar de diepte weer een beetje verder voor jou heb opengezet.

Ik schrijf deze zachte herinnering neer met liefde.
Het beeld dat vandaag bij mij blijft, is jouw blik toen je mij voor het eerst echt zag. De kamer was vol, maar even werd het stil tussen ons. Er was herkenning. Een blik die anders keek dan voorheen, alsof jij iets herinnerde dat ouder was dan tijd.

Het was een kort moment,
maar de diepte ervan is nooit weggegaan.

Vandaag herinner ik je niet met spijt,
maar met liefde.

Je vluchtige aanraking buiten aan de deur, die ik toen nog niet begreep, voelt nu als een stille herinnering aan wat wij vanbinnen droegen.

Ik kwam je later nog één keer tegen op een feest. Ik voelde de breuk tussen jullie hangen, al was die nog subtiel. En jij keek recht door mij heen. Jij zag wat anderen niet zagen.

Ik heb aan je gedacht,
maar ik heb je gelaten,
tot je er op een dag niet meer was.

Maar je hebt me nooit verlaten.
Je bent alleen van vorm veranderd,
om dichter bij me te kunnen wonen.

Misschien had ik je nooit zo diep kunnen voelen
als je gebleven was.

Lieve schat,
je leeft in mij,
met mij,
en door mij heen.

Met eerbied en diepe liefde,
Evelien Ari’Elune