Er is een angst
in het collectief
die voelbaar is.
Zwaar zelfs.
Onderdrukkend.
Oude overtuigingen,
oude gewoontes,
oude manieren van overleven
worden nog steeds vastgehouden
alsof ze het leven zelf zijn.
En het is zwaar
om te voelen.
Dus keer ik mij ervan af.
Niet uit ontkenning,
maar om ruimte te maken
voor innerlijk weten.
Een ruimte groot genoeg
om te blijven ademen.
Angst is menselijk.
Dat begrijp ik.
Maar een leven
dat volledig gebouwd is
op angst,
wordt langzaam destructief.
Zo kan een mens
niet werkelijk leven.
Dus blijf ik mij afwenden
van wat het veld sluit,
en terugkeren
naar wat het opent.
Want een leven in angst
is geen leven werkelijk.
Hail Mary Code
juli 26, 2026
Er zijn momenten in het leven waarop de missie jou vindt nog vóór jij je er klaar voor voelt. Niet
