Waar Ziel en Instinct Samenvallen

In de stille ruimte tussen hartslag en adem
herinnert zij zich.

De ene helft geboren uit aarde,
de andere uit maanlicht en vacht.

Niet langer twee —
ze ademen als één.

Haar zachtheid is geen zwakte,
maar de stilte vóór de storm,
de rust binnen de huil.

Zijn blik draagt het wilde,
het weten dat geen woorden nodig heeft.

Samen zijn ze de brug —
tussen werelden,
tussen verleden en worden.

Waar ziel en instinct samenvallen,
staat zij heel.
Een fluistering van sterrenlicht,
een kloppend leven.
De vrouw en de wolf —
voor altijd één.